گوشه ای از متن حقوق بشر کورش کبیر

گوشه اي ازمتن حقوق بشر كورش كبير

 

  خشنودي اهورا مزدا

 

اينك كه به ياري اهوراتاج پادشاهي آريا وئيج ،بابل وچهارسوي زمين (در نقش رستم مقبره پادشاهان ايران زمين در سينه كوههاي سترگي است كه بر دورمقبره ها صليبي نقش بسته است كه اشاره به گسترش ايران به چهار جهت زمين را نشان ميدهد)برسر گذاشته اعلام ميكنم تاروزي كه زنده ام فرمانروائي خويش را بر هيچ مردمي تحميل نكنم ونگذارم زير دستان من كيش و آئئين ديگر مردم را پست بدارند يا كسي بديگري ستم كند و حقوق ستم ديده گان را دفاع خواهم كرد و ستم كار را كيفر خواهم داد.

هر كس آزاد است هر كيش و آئيني را برگزيند و هر گونه كه معتقد است عبادت كند.

هر كسب و كاري را كه مايل است برگزيند بشرطي كه زياني به حقوق ديگران وارد نكند.

هركس پاسخگوي اعمال خودش است.هيچ كس را نبايد به انگيزه كيفر خويشان كيفر و مجازات كرد تنها كسي كه خلاف كرده به كيفر ميرسد و با دودمانش كاري نيست.

اهورا مرا در تعهداتي كه نسبت به مردمم بعهده گرفته ام ياري كند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

شکل مقبره شاهان هخامنشی در نقش رستم

يك كوچه و يك كوره راه و آن طرف پل

يكدخترك با موهاي لخت و يك بغل گل

 

دختر كه باآن منتظرلبهاي زيبا

تمرين بوسيدن براي روي بابا

 

سوز غريبي در نخاعش گشت برپا

لرزي درون زا نوانش كرد سكني

 

مردي كه قول بازگشتش شد فراموش

باچشمهاي بسته و يك قلب خاموش

 

يك كوچه و يك كوره راه وآن طرف پل

يك دخترك با يك عصا و يك بغل گل

 

                                                     (عرفان طاهري)

يك چيزي را بايد توضضح بدم اينه كه اين وبلاگ واسه اين درست شد

كه شعر و مطالب هر كسي كه دست رسي يا حال نوشستن تو وبلاگ

رو نداره اين تو بنويسم گاهي هم دلشوره هاي خودم رو.

سعي ميكنم مقالات جديد در باره تاريخ و فرهنگ و تمدن ايران باستان

را هم اضافه كنم هركسي كه مطلب خوبي داره ميتونه برام بفرسته بديده

منت حتما به اسم خودش وارد ميكنم اگر دوست داشت بعنوان ويرايش

چه در شعرها يا در مطالب ديگه اش نگاهي بندازم بعد واردش كنم حتما

ريز مطلبش بنويسه غير از اون به همون صورتي كه هست وارد وبلاگ

ميكنم                                              

                                                         با بدرود                

                                           مدیریت وبلاگ همسایه

       

خورشيد نازابود وناهمگون،خورشيد مثل وصله اي ناجور

درانتظار خواب ساعتهاخميازه اي آرام وبي منظور

 

مادر بزرگ افسانه ميگويد، قاليچه ي موروثي مارا

در زيرپاي خويش ميرانند ،جادوگران دشتهاي دور

 

يااينكه دراوجيم ياتوباز،پايين كشيدي آسمانهارا

باما مه هست وسالهاترديد،اندوه فانوسي كه شدشبكور

 

فصلي كه مجبوريم برگرديم هرسال راه رفته ي خودرا

فصل خداوندي كه ميگويد،افسوس كه مامورم و معذور

 

مثل زمينهائي كه خويشآهن،يامثل دريائي كه درطوفان

پيراهن زنداني مايوس،يك مرد كم كم ميخورد هاشور

                                                                     (محسن عمادي)

 

اين شعر مدتهاست كه در ذهنم مونده

حيفم اومد نخونين،شاعر با استفاده از تصاوير زنده و جاندار بخصوص در بيتهاي

اول ،سوم،پنجم قدرت خودش را در استفاده بهينه از تصاوير به رخ خواننده ي

جدي ي شعر ميكشه

 

بادرود بر شما دوستداران ادب فارسي

 

خوشحال و خرسند ميشوم كه آثار خود را چه در زمينه شعر يا باقي مطالب برايمان جهت ثبت در وبلاگ برايمان ارسال كنيد

                                                                     با بدرود و سپاس

                                                              مديريت وبلاگ همسايه

شعر-مطلبي

براي بودن با خود ببين اجازه ندارم

بيا و پنجره واكن هواي تازه ندارم

قسم به پاكي اين آب قسم به حرمت دريا

دلم براي دلم سوخت كه اشك ميبردش تا...

نگو كه مسئله اي نيست وحرفم از سر خشم است

نمي شود كه بگو يم چها درين همه چشم است

نگاه هاي تشنج،نگاه هاي هراسان

نگاه هاي قضاوت،نگاه هاي خيابان

نگاه هاي مزاحم و بعضا از سر نفرت

كه درد را به من آموخت،وبا تمامي شدت

قضاوتي كه تو كردي مناسب دل من نيست

نگو كه اين به شما چه،نگو كه مشكل من نيست

نه اينكه از سرتفريح ويا حصول تنوع

بگو بدت كه بدم بد،شبيه حال تهوع

نگو نگو كه طبيعيست دوروز اين همه عاشق

وكوه يخ شوي امروز شبيه آدم سابق

تو هم شبيه همانها كه در كنار تو هستند

نگاههاي خيابان كه بي قرار تو هستند

 

(مجتبي مطلبي)

شعر-پاسندي

چند روزي است دلم غم دارد

چشم من عكس تو را كم دارد

 

دينت دست دلم را لرزاند

پشت ديوار دلم بم دارم

                   

                                ( محمد علي تقي زاده پاسندي)