بلوغ همسايگي اگر نبود

            

   شعرم

 

 درز ديوار را سرك نمي كشيد

 

 

[]       []

 

امروز چند ساله شدم

 

نه مرا هراس درس رياضيست

 

                      نه چشمهايم را

 

وسوسه درز ديوار و

 

               آبتني بلوغ همسايه

                            

امروز كودكيم را به حسرت نشسته ام

 

[]            []

 

آنطرفتر از تنهائي من

 

    درست سر دو راهي ماندن و رفتن

 

        مادرم مرا زائيد

 

           و من چند ساله شدم .

 

دامن دامن گردو

 

 بغل بغل تشتكهاي نوشابه

 

        ودر انبوهي كوچه ها

                         

                   مردي كه ميامد

 

                         با شانه هاي آويخته.

 

و من كودكيم گم شده بود

 

لابلاي چرخ دنده ها و پيچ مهره ها

 

                       و آدمهائي كه

 

بوي هراس ميدادند

 

-         حواست كجاست پدر سگ

 

-         و من پدر سگ -                

 

پدرم كه سگ ميشد

 

     سگ ضجه هاي مادر

 

               درخت نارنج

 

                 و زخمهاي كهنه من .

 

[]            []

 

شانزده سالگيم

 

    فرياد بود و حنجره

 

       زنجير بود و زنجره

 

                   نبود .

 

شانزده سالگيم

 

    دلمردگي بود و

 

        دلمردگي بودو

 

              نفرت برادر من شده بود

 

[]           []

 

 

آسمان كه خوشه زاييد

 

           پرسه بود و بيهودگي

 

                      نفرت بود و

 

                              نفرت بود و

                                           ....

- دهنتو وا كن

 

مادرم كه مرا زاييد

 

                چند ساله بودم؟

 

ازدحام آدمها بود و

 

        دستهاي طعنه

 

              و زخمهاي كهنه من

   

                         كه ميخندند.

 

بمن نخند

 

   من يادگار صفهاي متواليم

 

             آدمهاي سوخته

 

                    كوپنهاي باطل شده

 

                         بمن نخند .

با درود به دوستان عزيز بايد به اطلاع برسونم كه وبلاگ قصد

 برگزاري يك مسابقه شعر رو داره قالب  خاصي در نظر گرفته

 نشده همه ميتونن شركت كنن به شش نفر از نفرات برتر

 جوايزي از طرف وبلاگ تقديم ميشه و يك هفته فضاي وبلاگ

 به اثار نفرات برگزيده اختصاص داده ميشه همراه با يك

هوراي اينترنتي من از 4/6 بمدت يك هفته نيستم لطفا

 كارها را به ايميل من بفرستين ضمناهمراه كارهاتون

 اسم و ادرس ايميل الزاميه جهت تماس با نفرات برنده

 برقرار باشين

آ درس ايميل من       oshoـ[e-mail]

گلناز

    نازگل

       ناز بي بي

           در كناره يِ دار نقش بسته بود

گلناز

   گليِ گلي

         سرخ

              عنابي

گريه نكن دلبندم

گلناز نقش ميزند

              نان ،

               لبخند .

 

[]      []

 

بر دار كه ميشد به ناز

              با نغمه اي غريب :

- خوشا ما

كه هماره گرسنه ايم

    و دلهامان هماره شاد -

      

بر شانه توانايش 

    درد تبار ما آوار ميشد

      از پس عقده چركيني كه سر باز كرده بود

 

وما

در فوران كاشكي و حسرت

                تماشايش كرديم .

 

بر دار كه ميشد به ناز

آنگاه كه وحشت گرگ پير در او مي خليد...

 

-آي گرگ پير ،

 خون گرفته چشم،

با دندان كريهت

             به كمين نشسته اي رمه هاي گلناز را

گرگ پير بمير .

 

گريه نكن دلبندم

 گلناز نقش ميزند،

              دست ،

                    خون،

                       خنجر.

بتو فكر ميكنم                                                                      

 

          به كوچكي آرزوهايت

 

                          آبنباتها و بادبادكها

 

آه

       كه شرمساري دستهاي من

 

بتوفكر ميكنم

 

      به جوباره ي خُرد چشمانت

 

         هنگام كه عروسكت را بسوگ نشسته اي

 

                                         و شهيدي از اين دست

 

چه مادرانه بزرگ شدي

 

                وچه كودكانه

 

                        گريستي

 

آه

  

    كه شرمساري دستهاي من...

 

                                            

دلشوره های شهیر بخش دوم

با سلام دوباره بخش دوم از كارهاي شهير را ميخونيم بااين تفصيل كه در بخش بعدي كه بنوعي پاياني هم بحساب مياد نظرهاي خوانندگان و وبلاگ را جمع بندي ميكنيم تا به نتيجه اي مطلوب برسيم دوستان لطفا نظرهاي خودشونو بنويسن

 

دخترك رنگ نگاهش خيس بود

چشمهاي بي گناهش خيس بود

قطره قطره ،شرم از او مي چكيد

دست و پاي بي پناهش خيس بود

مدرك جرمش فقط اين بود كه

گوشه چادر سياهش خيس بود

دختر بيچاره بي تقصير بود

تا دم مدرسه، راهش خيس بود

مادرش از بس برايش اشك ريخت

حكم دار دادگاهش خيس بود

راستي ،قاضي ، غزل ، جرمش  چه  بود ؟

:((لكه هاي اشتباهش خيس   بود ))

روزنامه  زير عكس او نوشت :

دختري چادر سياهش خيس بود:

 

 

دوباره من غرورم را شكستم

نخوردم چيزي ، اما مست مستم

خداوندا،دعا كن !… نه بگويد …

به قرآن مي روم بت مي پرستم

 

 

با چشمهاي تشنه به باران رسيده ام

با بغض هاي خسته به طوفان رسيده ام

ذهنم پر از حكايت پس كوچه هاي توست

اما به انتهاي خيابان رسيده ام

وقتي كه نيستي نفسم را گرفته اند

اين غصه هاي تازه به دوران رسيده ام

بعد از غم تو و غم بابا و آب و خاك

اي خاك بر سرم به غم نان رسيده ام

آري بخند بر لب من چون تو آگهي

نوزاده ام كه تازه به پستان رسيده ام

تو در هواي باز رسيدي اگر ،بدان

من در هواي بسته زندان رسيده ام

يك عمر عاشقانه برايت غزل شدم

اينك ببين چگونه به هذيان رسيده ام

اي ابتداي خيس غزلهاي عاشقي

آغاز كن مرا كه به پايان رسيده ام                                                

 

                                           (  شهیر کنعانی )

 

نوبت خواندن كارهاي شهير عزيزه بايد بگم شهير وسعت قلم خوبي داره،تصاوير خوبي هم توي ذهنش داره،انديشه مداره.كارهاي شهير را در دو بخش ميخونيم نظرات وبلاگ را ميذاريم بعد از اظهار نظر خوانندگان، مايلم همه دوستان نظرهاشون را بنويسن تا بعداً از قسمت اظهار نظر در بخش سوم كه بررسي اشعار شهير عزيزه توي وبلاگ بياد و اميدارم اظهار نظرهاي خوبي بخونيم .

 

 بخش اول

 

اين قلم ها كه به خاك افتادند

همه در بند دو خط فريادند

درد، كمبود ورق كاغذ نيست

مطلب اين نيست كه انشا دادند

آي آقاي معلم بنويس

بنويس آينه ها آزادند

تا نخوردي سر خط كش بنويس

بنويس آب به بابا دادند

بنشين دست به سينه كه كتاب

دفتر و مدرسه بي بنيادند

اين همه قصه نوشتند آخر

باز هم آب به بابا دادند

با همه وسعت اين تخته سياه

آب و بابا همگي بر بادند       

 

 

 

گر چه در ظاهر هر پنجره اي لطف و صفااست

پشت اين پنجره ها  ، زوزه بادي تنهاست

 

گول چشم تر اين پنجره ها رانخوريد

اشك شيشه فقط از ترس ظهور سرمااست

 

ماه و خورشيد همه شيشه نوازند ولي

باد تا آخرسرماي زمستان با ماست

 

بشكن اي پنجره بگذار كه بادي بوزد

بيش از اين ماندن تو مانع پژواك صدااست

 

                                                  

 

گرم است هوا ،چرا تو سردي بابا ؟

در فكر كدام كهنه دردي بابا ؟

 

باباي همه سرخ و سفيد و آبي

اما تو هميشه زرد زردي بابا !!!

 

ديروز كه باد مادرم را پژمرد

چشمان تو خيس… ! گريه كردي بابا ؟

 

امروز بهار مادرم را كشتند

با باد ستم، مگر چه كردي بابا  ؟

 

پاييز، تمام بادها منتظرند

يكوقت به خانه برنگردي بابا !!!

 

با تو غم دنيا ،غم   بادومادر

با اين همه غم چقدر مردي بابا !

 

                                      (   شهیر کنعانی )    ادامه در آپدیت بعد

دوستان عزیز می توانند در پایین صفحه با وارد کردن نام و ایمیل به عضویت خبرنامه وبلاگ در آمده تا اخرین خبرهای وبلاگ اتوماتیک به ایمیل آنها ارسال شود

با سپاس و درود وبلاگ همسایه

زروان

تقسيم جهان از ديدگاه باستان

 

آنگاه كه زروان زمان بيكران را جهت پيكار دو نيروي خير و شر ،اهورائي و اهريمني ،محدود ساخت ، جهان را تاريخي قائل شد با سه دوره كه در پايان

دوره سوم كه دوره رستاخيز است اهريمن نابود خواهد شد.در دوره اول كه اهريمن به بيهوشي دچار شد، هرمزدكه ميدانست اهريمن به جدال او ميايد

 آفرينش نيروهاي خود را آغاز كردو پس از محدود كردن زمان و مكان انسان را آفريد. اهريمن پس از يك دوره بيهوشي به روشنائي تاخت و گئوش فرشته چهارپايان و سپس كيومرث اولين انسان را كشت و جنگ سه هزار ساله اهورا و اهريمن آغاز شد .در اين ميان انسان با تكيه بر دئنا كه همان انديشه مينوي است به ستيز با اهريمن بر مي خيزد تا به اصل خويش كه همان جهان مينوي است باز گردد .جهاني كه هرمزد آفريد به سه دوران ،مينوكي،در آميختگي

و يگانه سازي تقسيم كه هر دوران را سه هزاره شامل مي شود.

1-دوره مينوكي، در اين دوره همه چيز مينوي است

نيكي و بدي جدايند و اهريمن به روشنائي هجوم نبرده است.

2-دوره آميختگي، دراين دوره اهريمن به اهو.را هجوم مي برد،تاريكي و روشنائي در هم ميآميزد كه بيشتر اين دوره به كام اهريمن است و زرتشت نيز دراين دوره ظهور مي كند .اين دوره به سه هزاره تقسيم مي شود.از آفرينش گئوش فرشته چهارپايان تا پادشاهي جمشيد-از پادشاهي ضحاك تا پادشاهي گشتاسب-ازظهور زرتشت تا پايان هنگام اسكندر.

3-دوره يگانه سازي،اين دوره هنگام ظهور فرزندان زرتشت و سوشيانس است كه به رستاخيز منتهي مي شودكه سه هزاره را در بر مي گيرد.

پيروزي اسلام و چيرگي تازيان برايران-هزاره هوشيدر فرزند زرتشت و بسر آمدن دوران اهريمني-هزاره هوشيدر ماه به فرمانروائي سوشيانس و رستاخيز.

 

 

كتابنا مه:

سوگ سياوش      شاهرخ مسكوب

گاتها                 پورداوود

زروان خداي بخت و تقدير

اساطير ايران         مهرداد بهار

مهاجرت آرياييان     فريدون جنيدي

اوستا                   جليل دوستخواه  

تنها براي چشمهاي تو

 

تنها براي چشمهاي تو مينويسم،براي بيقراريهاي خودم

براي تنها يك بار ديدن تو

براي درآغوش گرفتن دستانت.

 

تنها و سردرگم لابلاي آدمهائي كه نمي شناسم

چشمهائي كه ميكاوندم

تنها مونسم كوههائي است كه رو به پنجره اتاقم باز ميشوند

ودرختناي كه ذهن مرا ميخراشند

و من تنها به تو فكر ميكنم

كه چقدر مغمومم

و چقدرنيازمند تو                                كيومرث شروين(اهورا)