مهرگان جشن بزرگداشت احترام به پيمان, مهر و بزرگداشت دوستي است و چون نظام جامعه آن زمان يک نظام کشاورزي و دامداري بود و جشن‌‏ها نيز پايه همين مقوله برگزار مي‌‏شد. در دوران باستان هر روز را با نام اهورامزدا آغاز مي‌‏کردند و با "اسفنديار مزد" که نماد خردگرايي و عقلانيت است به پايان مي‌‏بردند. در آن دوران هريك از روزهاي سال نيز نام بخصوصي براي خود داشتند و هر گاه نام روز با نام ماه يکي مي‌‏شد، جشن مي‌‏گرفتند.»
تا سال 1304 جشن مهرگان در شانزدهم ماه مهر كه مهر روز ناميده ميشد برگزار ميگرديد اما پس از آن كه شش براي 361 روز اضافه شد روز دهم مهر را با ياد مهر روز جشن ميگيرند .
از مهرگان تنها در جمعيتهاي زرتشتي ميتوان اثري ديد و اين جشن خجسته كه از دير باز با ياد مهر گستري بر پا ميشد خبر چنداني نيست تنها از دوسال پيش در سوادكوه مازندران با تلاش شاعران مازندران مركزي به بهانه برداشت محصول جشن با شكوهي بر پا ميشود.
مهرگان از شانزدهم ماه مهر آغاز و تا شش روز ادامه داشته كه روز آخر را رام روز ميناميدند.
يكي از فلسفه هاي مهرگان پيروزي فريدون بر ضحاك است چنانكه حكيم ابوالقاسم فردوسي در شاهنامه آورده است:
فريدون چون شد بر جهان کامکار ندانست جز خويشتن شهريار
به روز خجسته سر مهر ماه به سر بر نهاد آن کياني کلاه
کنون يادگار است از او ماه مهر بکوش و برنج، ايچ منهاي چهر
ابوريحان بيروني در التفهيم مينويسد:
اندرين روز افريدون بر بيورسب ظفر يافت آنك معروف است به ضحاك و به كوه دماوند بازداشت.