و خدا قدرتش راتمام كرد
دو خورشيد سياه در امتدادهم
ميان تفاله هاي يك خاطره درخشيد
فال صبهاي من
وچشمهاي تو
ورق ورق غزل مي سرود
اهل آسمان نبوم
سهم من يك پنجره
خيال طلوع تو مرا به آخرش رساند
(هاجر بابائي)
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۸۴/۰۲/۰۱ ساعت 14:12 توسط حسین
|